Tatt på senga…igjen

Kvart år..det slår ALDRI feil..Det er rart at det skal vere så stor forskjell frå nord til sør, alltid. Kor mange gongar kan ein bli “tekne på senga” av det same..? Dette lurer i allefall eg på..Kva gjer at det er så mykje lettare å bli “teken på senga” kvart einaste år i sør enn det er i nord?

Trur “vestingar”  og “nordingar” er betre enn “austingar”..det ser slik ut, vi vert i allefall ikkje så lett overraska av det same kvart einaste år! Vi har vel lært oss at det som kom i fjor, det kjem i år også.. “What goes up, must come down”

Du har kanskje tenkt deg fram til kva det er eg vil fram til? Vi har sett det fleire stadar i landet hittil i haust (eller skal vi seie vinter?). Det kjem dalande ned, hardt eller mjukt. Det som er sikkert er at ein eller annan gong i løpet av året KJEM DET NED! Men dette er vel kanskje vanskelig å forstå? Ja, eg trur det må vere det. For uansett, om snøen kjem i januar, februar, mars, april, september, oktober, november eller desember, så er ein ting KLINKANDE klart;  På austlandet vert dei ALLTID “tatt på senga”….

Kor vidt det går år etter år..Eg tenkjer at ein kanskje vil vente snø til neste år, sidan det er den vanlige gangen i året..Sommar, haust, vinter, vår..Lærte vi ikkje det på barneskulen? etter sommaren og sola, kjem hausten og regnet..Trur det, men er ikkje sikker, for sjå her (i år også):

http://www.vg.no/bil-og-motor/artikkel.php?artid=573246

Det har kome snø på austlandet, OVERSKRIFT OG RAUDE BOKSTAVAR!!! Så kan vi sjå kva som skjer dersom ein flyplass ein annan stad, “litt” lenger nord, blir stengt på grunn av snø:

http://www.vg.no/nyheter/vaer/artikkel.php?artid=541774

“Men folk her er vant til slikt vær, og ser ut til å ta det hele med stor tålmodighet”

Dette hadde dei ikkje skreve dersom det var på Gardemoen! Der kjem snøen like uventa kvar gong..trudde kanskje ein burde begynne å forstå at vinteren var på veg når gradestokken flyttar seg nedover mot null og meir enn det..

Er ikkje sint, kan kanskje høyrest slik ut..Men er ikkje det litt for stor forskjell på “aust” og “vest/nord” i dette landet? Det høyrest ut som om ingen i “aust” har budd i Noreg før. Kan vi bli “overraska” av snø når det er noko vi har kvart år? Kanskje bør avisene tenkje på alle dei som har vore på skular utan varmt vatn og straum i nordlige delar av landet, i staden for å skrive om alle søringane som vert “tatt på senga” av noko som er ein del av kvardagen vår ei periode KVART år?

Tenk, tenk og tenk litt til..Er det forskjell på snø i nord, sør, aust og vest? Eg veit ikkje eg, føler det ser litt slik ut. Andre stadar i landet er det “vanleg” med dårleg vær, men ikkje på austlandet. Jaja, kvelden er her og eg køyer no. God natt! kanskje vaknar eg til kvite marker i morgon…Kven veit, kanskje blir eg overraska..

 

Basillar og Guds nåde

Lenge sidan sist oppdatering no, men her kjem det eit nytt innlegg  

Eg har, som kanskje dei fleste veit, flytta til Ålesund kommune. Jedda! Eg og Jorunn har fått det ganske så bra i vår fine heime. Enkelte ting som ikkje er heilt i boks enda, men vi likar det slik det er.

Som folk kanskje har fått med seg har eg vore sjuk dei siste tre dagane. VELDIG keisamt! Ikkje noko å anbefale for dei som likar å vere saman med folk. Jorunn treff folk, medan eg sit inne å ser tv..ikkje kjekt nei. Som om det ikkje var nok med at eg hadde feber nærmare 40 grader, eit bankande hovud og ein kropp som ikkje ville flytte på seg, så var smertene i rygg og nakke enormt store! Men dei smertene leier meg til lyspunktet i heile sjukdomstida!

Før eg la meg i går, ba eg ei lita bøn. Etter mange netter utan søvn, ville eg leggje natt til i dag i Guds hender. Eg bad om at eg måtte få sove godt å få sove ut alle dei grusomme basillane. Medan eg låg å bad snudde eg på hovudet (tidlegare på dag gjorde eg ikkje dette utan å vri meg i smerter!), men eg kjende ingenting…. INGENTING!!! ?

«Vår Gud er så stor, så sterk og så mektig. Fins ingenting han ikke kan!»

Be, så skal de få. Leit, så skal de finna. Bank på, så skal det latast opp for dykk.  For kvar den som bed, han får; og den som leitar, han finn, og den som bankar på, skal det latast opp for.

- Matt.7:7-8 -

Gud gir ikkje uendeleg, heile tida og alt vi ber om. Men når han ser vi treng det vi ber om gir han oss det. Enkelte gonger ser vi klare bønsvar, andre gonger ser vi ikkje at vi har fått svar før vi kan sjå tilbake på hendingar i livet. Eg har ikkje hatt det berre forferdeleg medan eg har vore sjuk, eg har fått sett at Gud er med meg til ei kvar tid. Fått sett at Gud vil meg det beste, sjølv om eg ikkje alltid føler det slik. Ting går i mot meg. Hindringar og prøvingar i livet er der ikkje får å bryte oss ned, men for å gjere oss sterkare og for at vi skal sjå vi er avhengige av hjelp frå vår Skapar og Far!!

Eg har då sagt deg: Ver djerv og sterk! Lat deg ikkje skræma, og miss ikkje motet! For Herren din Gud er med degi alt du tek deg føre.

-Josva 1:9-

Ver ikkje redd, for eg er med deg! Sjå deg ikkje rådvill ikring, for eg er din Gud! Eg styrkjer deg og hjelper deg
        og held deg oppe med mi frelsarhand.

- Jesaja 41:10-

Han gjev den trøytte kraft, og den som ingen krefter har,
        gjev han stor styrke.

-Jesaja 40:29-

Takkar vi Gud for at han har skapt oss slik vi er, for at han har gitt oss det han har gjort? For at han er med oss til ei kvar tid og vil oss det beste? Takkar vi for alle velsignelsane vi får i løpet av ein dag? Takkar vi for at vi står opp og kan få ta på oss kle som passar været, at vi kan ete oss mette før vi går på arbeid? At vi har nok pengar til å kjøpe varm lunsj på jobbe, eller for at vi kan ta med ein knekk sjokolade eller ein kjekspakke i det vi forlet huset?

Eg veit at eg er for lite flink til å takke Gud for alt han har gitt meg. Men for kvar dag som går ser eg verkeleg kor heldig eg er! Eg har ein Himmelsk Herre, ein Himmelsk Far, som har gitt meg ein jobb der eg kan tjene hans store og heilag namn. Som har lagt alt til rette for meg, og som har vore med meg gjennom tunge og vanskelege tider. I tillegg ser han på meg som rein og rettferdig!!! Fordi eg trur på Jesus Kristus, som min frelsar og redningsmann. Eg fortener det ikkje, men slik er det faktisk! Og eg er så uendeleg glad for at eg har Gud med meg i mitt liv!!

Og dette er vitnemålet: Gud har gjeve oss evig liv, og dette livet er i Son hans. Den som har Sonen, har livet. Den som ikkje har Guds Son, har ikkje livet.

- 1.Joh.5:11-12 –

Oppdatering

Ei stund sidan sist no, men her kjem ei kort oppdatering.

Eg og Jorunn har flytta inn i leiligheita på Flisnes. Ting byrjar å bli bra no, men ikkje alt er ferdig utpakka enda..Litt småting som skal ordnast, men det meste er snart i boks.  (kjem med bilete etterkvart)..

Har byrja i jobben min i NLM. Var på leir i helga og har vore på kontoret dei to siste dagane. Herlig å vere i gong!!! Nyt det…sjølv om eg ofte skulle ynskt eg var lita igjen..mykje som skal fiksast og ordnast når ein har bil, lån, jobb og leiligheit…Æsj…men slik er det..

Det er godt å ha ei tryggheit, den viktigaste av dei alle: Gud er alltid med meg, uansett kva eg gjer og kvar eg er! Det kan eg alltid vere trygg på

I mitt hjarte…er det gøymt, men ikkje gløymt!

Støvet har lagt seg over minna. Det er ikkje lenger kort tid sidan eg landa i vårt heimland, Noreg, men månader. Det kjennest som om det er år sidan, men eigentleg er det bere nokre månader sidan, fire for å vere nøyaktig. Gatene, folka, kyrkjene, kulturen, dyra, lydane og luktene..Alt er minner, ansikt og opplevingar trykt på eit fotopapir. Eg håpar eg får leve på desse minna lenge! Vil ta vare på dei, og jobbe med dei så dei ikkje forsvinn. Eg er redd for at eg gløymer noko, redd for at minner eller personar skal forsvinne. Kva skjer om eg ikkje regelmessig ser over bileta og filmane, førestiller meg gatene, lydane og luktene?

Merka etter sandalane er borte. Støvet har blitt vaska vekk og tilbake er dei bleike føtene. Borna som kjem springande mot deg er bere minner, opplevingar som ikkje er kvardagslege lenger. Det er trist. Trist å tenkje på at dei borna som eg snakka med kvar einaste dag i over ein månad kanskje ikkje hugsar oss lenger. Kva gjer dei no? Sit dei der dei brukte å sitje? Ved Awasasjøen og ser på fuglane, badar i det skitne vatnet eller vaskar klede der? Den norske kvardagen tok fort til igjen. Den greia med at eg ikkje skal sløse med pengar forsvann raskt. Men mange ting ser eg på ein ny måte etter turen til Etiopia.

Merkar at eg ikkje heilt får til å ha frå meg det kulturelle eg lærte der. Helsinga, vil så gjerne gjere det så hjarteleg som dei gjorde det i Etiopia. Ikkje eit slapt handtrykk med ei moldete hand, nei eit kraftig handtrykk med venstrehanda knipen godt rundt høgrehanda, som eit teikn på respekt. Du helsar alltid med to hender, ikkje med ei for det er halvhjarta. Du kastar heller ikkje ting til menneske, du gir med to hender. Du gir til menneska og kastar til dyra. Respekt er viktig i Etiopia, spesielt respekt for dei som er eldre enn deg. Dei har ei eiga form dei brukar når dei snakkar til folk som er eldre enn seg. Her har vi nordmenn mykje å lære!

Kveldane var fine på ferieplassen rett ovanfor vasskanten til Awasasjøen. Sola gjekk ned og laga ein perfekt himmel. Grashoppene kom fram, og gnissingane var gode å sovne til om kveldane. Hyenane som «ler» over byttet dei har fått tak i, fuglane som nesten ikkje kvitrar meir og roa som senkar seg over byen og gatene. Eg er så redd for å gløyme noko at eg har hengt opp bilete rett over senga. Det siste eg ser før eg sovnar, og det første eg ser når eg vaknar. Sjølv om det riv i meg når eg ser bileta av venane eg fekk der, er det godt å ha bileta. Tanken på at eg kanskje ikkje får sjå dei igjen er tung. «Belibe» – i mitt hjarte, var eit uttrykk som vi brukte. Yosef sa «belibe» og peikte på oss som var på besøk. Aldri hadde det vore så kjekt å vere bussjåfør i Etiopia. Hugsar dei oss endå dei tre, Yosef, Indelkachoue og Ayele? Er vi verkeleg i hjarta deira? Ein ting veit eg heilt sikkert, og det er at dei er i MITT hjarte!

«Y geta menged, y kettlallo. Y geta menged, y kettelallo. Y geta menged, y kettellallo. Wode halla, allmellesem. Meskele ke fite, allem ke wa-alle. Meskele ke fite, allem ke wa-alle. Meskele ke fite, allem ke wa-alle. Wode halla, allmellesem.»

(songen «I have decided to follow Jesus» på amharisk)

At sakne kunne bli så stort hadde eg aldri sett føre meg. Eg var der i litt meir enn ein månad, og lengtar heilt forferdeleg tilbake! Eg saknar dei støvete gatene, folka som masar etter pengar, borna som vil bli tekne bilete av. Alle som smilar til deg og helsar, alle som tek i mot deg så hjarteleg når du kjem. Geitene som ligg midt i vegen og kua som sperrar for bilane. Bajajane og drosjene i kvitt og blått. Hestedrosjene og borna som spelar fotballspel eller bordtennis langs vegane. Eukalyotussokkane som held oppe dei store bygga som vert reiste rundt om. Dagane der du ikkje heilt veit om du har tilgang til straum eller ikkje. Uvitet om varm eller kald dusj. Det riv hardt i meg når eg tenkjer på alt dette. Vil bere bestille flybilletten ned igjen, og bli der!

I mitt hjarte vil dette vere gøymt, håpar det for alltid blir der, og aldri vert gløymt!

 

Belibe…..

 

Ferie

Det skal vere somar..men det er kaldt, vind, regn..Ikkje heilt det vi tenkjer på når vi tenkjer på somaren. Eg har blit 20, men kan ikkje seie det nokon merkbar forskjell.

Jorunn og eg leitar etter leiligheit..noko som ikkje er så lett som vi trudde..Hadde det bere vore folk som hadde ledige leiligheiter med 2 soverom da! Med annonse i avis to dagar har vi fått ein VELDIG useriøs telefon, og ein seriøs telefon..Gir oss ikkje akkurat noko å velje mellom..

Veit om nokre som kanskje har leiligheit, men så longt er det ikkje meir enn ei leiligheit vi veit er ledig og som kan passe til oss. Det går nok bra..Vi treng ikkje flytte inn før i august uansett, så vi treng ikkje stresse Men eg må vel eigentleg bere innrømme at eg blir fort stressa når eg ikkje har god nok kontroll over ein situasjon..

I går var eg førstehjelpsvakt på Vassendgutane i Ørsta..Spanande! Heldigvis hadde vi nesten ingenting å gjere..Men det var ei god avslutning på 20-års dagen

“Home sweet home”

Ferdig på Bibelskulen Fjellhaug..Rart..Stille..Folketomt.. Etter eit år med mange folk rundt seg, skal det bli litt rart å bu i eit hus med få personar rundt seg. Men samtidig som det er trist er det også deilig å vere heime. Eit steg nærmare jobb, gler meg !

Året på Fjellhaug har vore heilt fantastisk! Opplevingane har vore mange og forskjellege. Det har vore eit år med åndeligvekst, personlegvekst og minner som aldri blir gløymde.

- Fellesskapet

- Venskap

- Lærarar/undervisning

- Turar og utflukter

Til alle som vurderar å gå på Bibelskulen Fjellhaug; sterkt anbefalt for alle og einkvar!

Etter ei fantastisk avslutningsveke med alle på  skulen, hadde vi avslutningsfest laurdag 30.mai. Sakte men sikkert gjekk det opp for oss at vi skulle reise kvar til vårt. 31.mai var vi tidleg oppe. Koffertane var pakka og passa tekne fram, 27 av elevane var klare for ei veke i Tyrkia!

Vi hadde ei veke med mykje sol og bading, båttur og spa samt mykje tid til å vere saman med kvarandre. Heilt fantastisk å avslutte året på denne måten. Tusen takk til dykk som planla denne turen!

Året på Fjellhaug har gitt meg mange gode venar! Håpar å få sjå dykk alle igjen snart!

Saknar dykk